برگشت نتایج درمان

ثبات نتایج درمان ارتودنسی بستگی به عوامل مختلفی دارد.

سه عامل عمده برگشت نتایج درمان (Replase) در ارتودنسی عبارتند از:

1. تمایل لیاف پریودنتال و لثه‌ای به برگشت به وضعیت اولیه خود (قبل از کشیده شدن توسط نیروهای ارتودنسی)
2. قرار گرفتن دندان‌ها در موقعیت‌های ذاتا ناپایدار بنا به دلایلی همچون ملاحظات زیبایی
3. ادامه یافتن روند رشد و تکامل فکین.

در صورتی که هر سه عامل فوق در دوره نگهداری مد نظر قرار گیرد احتمال برگشت نتایج به حداقل می‌رسد.

جلوگیری از برگشت نتایج دو رکن اساسی دارد:

1. مهارت و دانش ارتودنتیست در انتخاب طرح درمان صحیح و ساخت نگهدارنده مناسب.
2. همکاری کامل بیمار در استفاده کافی از نگهدارنده.

از آنجایی که بازسازی و تطابق بافت‌های اطراف دندان‌ها تا زمانی که سیم ارتودنسی در دهان باشد آغاز نمی‌گردد، طولانی‌تر کردن درمان تضمینی جهت ثبات نتایج نخواهد بود.

در مواردی که مقدار زیادی از رشد فکین بعد از اتمام درمان ارتودنسی باقیمانده باشد بیمار باید تا پایان رشد بصورت نیمه وقت پلاک‌های نگهدارنده را استفاده نماید.

برخلاف تصور عمومی رویش دندانهای عقل علت مستقیم برگشت نتایج ارتودنسی نیست اما ار آنجایی که وجود دندان‌های عقل (علی الخصوص در فک پائین) می‌تواند مانع تطبیق یافتن موقعیت دندانهای قدامی در پاسخ به رشد فک گردد، بهتر است این دندانها پیش از قطع استفاده از پلاک‌های نگهدارنده از دهان خارج گردند.

البته در صورتی که فضای کافی برای رویش کامل آنها وجود داشته باشد باقی ماندن آن در دهان مانعی ندارد.